Wizyta u lekarza psychiatry

fot. depositphotos.com

Nasze ciało choruje, miewa lepsze i gorsze okresy, nieraz potrzebuje wsparcia i fachowej pomocy lekarskiej. To samo tyczy się naszej psychiki. Bywa, że i ona zmaga się z mniej lub bardziej poważnymi dolegliwościami. Podobnie jak ciało nasza psychika może potrzebować pomocy z zewnątrz. W takiej sytuacji warto jak najszybciej skorzystać z fachowej porady. Wizyta u lekarza psychiatry to wyraz troski o siebie i odpowiedzialnego podejścia do swojego zdrowia.

Psychiatra, psycholog i psychoterapeuta

Specjalistów, do których możemy się udać, poszukując pomocy z zakresu zdrowia psychicznego, dzielimy na trzy grupy: lekarzy psychiatrów, psychologów i psychoterapeutów. Psychiatra to lekarz, czyli osoba, która ukończyła studia medyczne, a następnie 5-letnią specjalizację z psychiatrii. Psychiatra zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem zaburzeń psychicznych. Jako lekarz posiada wiedzę o budowie i funkcjonowaniu ludzkiego ciała i psychiki. Może zapisywać swoim pacjentom leki oraz kierować ich na badania medyczne, czego nie mogą robić inni specjaliści z zakresu zdrowia psychicznego. Aktualnie lekarz psychiatra coraz częściej ma ukończone 4-letnie szkolenie psychoterapeutyczne, jest więc również terapeutą. W takim przypadku może on łączyć leczenie farmakologiczne pacjenta z leczeniem terapeutycznym.

Psycholog nie jest lekarzem – jest to osoba, która ukończyła studia magisterskie z psychologii, ma kompetencje do tego, by wykonywać diagnostykę psychologiczną, między innymi przeprowadzać i interpretować testy psychologiczne oraz opiniować. Psycholog udziela wsparcia psychologicznego, pomaga nam zrozumieć mechanizmy utrudniające codzienne funkcjonowanie, uczy, jak zadbać o siebie, swoje emocje, granice, wspiera w budowaniu satysfakcjonujących relacji, np. poprzez lepszą komunikację z bliskimi. Psycholog może, ale nie musi być psychoterapeutą.

Psychoterapia to metoda leczenia zaburzeń psychicznych korzystająca z wypracowanych technik i metod, bazująca na relacji terapeutycznej. 

Psychoterapeuta to osoba po studiach wyższych (niekoniecznie medycynie lub psychologii), która ukończyła 4-letnie szkolenie psychoterapeutyczne w jednej ze szkół terapeutycznych, przeszła własną terapię i pracuje pod opieką bardziej doświadczonego terapeuty – superwizora. Psychoterapia to metoda leczenia zaburzeń psychicznych korzystająca z wypracowanych technik i metod, bazująca na relacji terapeutycznej. Jest to zazwyczaj pomoc długoterminowa.

Widzimy więc wyraźnie, że wsparcia w codziennych, lecz trudnych życiowych sytuacjach, poprawy jakości życia, zmiany nawyków czy pomocy w przeżywanych kryzysach możemy szukać w gabinecie psychologa. Tam też udamy się z trudnościami wychowawczymi czy relacyjnymi. Psycholog pomaga w głównej mierze osobom zdrowym psychicznie, chcącym poprawić swoje funkcjonowanie w danym obszarze. Psychoterapeuta i lekarz psychiatra mają narzędzia do leczenia zaburzeń psychicznych, takich jak zaburzenia lękowe, zaburzenia depresyjne, zaburzenia snu, zaburzenia pamięci, psychozy itd. Lekarz ocenia nasz stan zdrowia, a gdy to konieczne, stosuje farmakoterapię. Terapeuta korzysta z procesu psychoterapii i naszego zaangażowania, które jest niezbędne w podejmowaniu pracy nad sobą.

Z wizytą u lekarza psychiatry

fot. depositphotos.com

Z powodu licznych lęków i obaw zdarza się, że pacjenci zwracają się o pomoc do psychiatry zbyt późno. Z każdą chorobą jest tak, że najłatwiej i najskuteczniej leczy się ją w początkowej fazie. Tak samo jest z wszelkimi zaburzeniami psychicznymi. Kiedy więc czujemy, że sami nie potrafimy poradzić sobie z naszą psychiką, a nasze zachowanie i nastrój uległy niekorzystnym zmianom, warto udać się do lekarza psychiatry celem zdiagnozowania tego, co się z nami dzieje. Pamiętajmy, że nie potrzebujemy skierowania, aby skorzystać z pomocy tego specjalisty w ramach świadczeń NFZ. Czasem to otoczenie zaniepokojone naszym pogarszającym się funkcjonowaniem zachęca nas do zapisania się na wizytę lekarską. Wtedy warto taką sugestię rozważyć.

Bezwzględnie powinniśmy zgłosić się o pomoc wtedy, gdy mamy myśli samobójcze lub myśli o zrobieniu krzywdy drugiej osobie. Co jeszcze powinno nas zaniepokoić? Problemy ze spaniem, nasilony lęk, niepokój, obniżony nastrój trwający codziennie przez ok. 2 tygodnie lub dłużej, trudności z podołaniem codziennym obowiązkom (choć wcześniej radziliśmy sobie z nimi). Czerwona lampka powinna się nam zapalić, gdy zbyt często sięgamy po używki, zaczynamy przejawiać zachowania agresywne lub autoagresywne. Symptomem choroby mogą być też pojawiające się trudności w zakresie koncentracji uwagi, problemy z pamięcią, poczucie wyobcowania, ale też poczucie bycia obserwowanym czy podsłuchiwanym. Każda niekorzystna oraz długotrwała zmiana nastroju i zachowania jest powodem, by skonsultować się z lekarzem psychiatrą. Pamiętajmy, że najlepiej uchwycić początki procesu chorobowego. Wszelkie nasze obawy i lęki możemy śmiało omówić w gabinecie lekarskim. Wybór ewentualnej metody leczenia to wspólna decyzja pacjenta i lekarza. Pamiętajmy też, że psychiatra może odesłać nas do innych specjalistów – neurologa, endokrynologa, internisty, psychoterapeuty itd.

Lekarz psychiatra, jak każdy inny lekarz, zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem. Swoją wiedzą i doświadczeniem służy pacjentom. Jeżeli potrzebujemy pomocy psychiatrycznej, śmiało z niej korzystajmy i poszukajmy lekarza, któremu zaufamy i z którym będziemy się czuli bezpiecznie.

Świadkowie wiary

Świadkowie wiary

Rola dziadków polega na wspieraniu swoich dzieci, synowych i zięciów w byciu jak najlepszymi rodzicami. Wszelkie działania, które osłabiają rodziców, osłabiają także samo dziecko.
Sakrament uzdrowienia

Sakrament uzdrowienia

Choroba i cierpienie często niepokoją każdego człowieka. Doświadcza on wówczas swojej niemocy, ograniczeń lub słabości. Bardzo często choroba prowadzi do rozpaczy, zamknięcia się w sobie, a nawet buntu przeciw Bogu.
Ochrzcić wnuka

Ochrzcić wnuka

Czy warto chrzcić dzieci ludzi niewierzących? Czy czasem nie jest to budowanie czegoś, co nie ma stałych fundamentów, próbą rodzenia wiary na terytorium często niereligijnym, sterylnym od kościelnego doświadczenia?