fot. R. Warenda SCJ

Doświadczenie owoców sakramentu namaszczenia chorych jest zazwyczaj dostępne wąskiej grupie osób. Przede wszystkim choremu, następnie rodzinie i kapłanowi. Ksiądz Michał Olszewski SCJ w swojej książce pt. Jezus chodzi po Krakowie podzielił się wieloma świadectwami uzdrowień, które widział w czasie swojego pierwszego roku kapłaństwa na sercańskiej parafii w Krakowie-Płaszowie. Oto jedno z nich.

Niesamowitą sytuację przeżyłem, gdy szedłem ostatni raz z wizytą pierwszo-piątkową do chorych w naszej parafii. Otóż jedną z osób, które odwiedziłem, był starszy pan, który cierpiał na chorobę Alzheimera. Bardzo ofiarnie opiekowała się nim jego żona. Kobieta zupełnie oddana posłudze przy jego łóżku i obdarzona wielką wiarą. Gdy przyszedłem w ten pierwszy piątek maja, zwierzyła mi się, że jej mąż ma wielkie odleżyny. Otwarte rany na plecach, pośladkach i nogach sprawiały mu wielki ból, a podleczenie tych ran trwało co najmniej pół roku. Nigdy jednak do końca się nie goiły. Z tego powodu chory miał na twarzy wypisany ciągły grymas, który świadczył o tym, jak cierpi dniem i nocą. Pomyślałem: „Jezu, przecież możesz zabrać te odleżyny”. Zwróciłem się więc do jego żony z prośbą, byśmy się pomodlili, by Pan Jezus zabrał te rany i ten ból. Na koniec udzieliłem temu biednemu człowiekowi sakramentu chorych. Po trzech tygodniach, tuż przed moim odejściem z parafii, otrzymuję telefon, w którym żona tego pana prosi, bym ich jeszcze przed wyjazdem odwiedził. Udałem się więc do nich następnego wieczoru. Gdy wszedłem do domu, zobaczyłem zastawiony stół wieloma potrawami, a na nim zdjęcia. Pomyślałem, że ta dobra kobieta, chce po prostu się ze mną pożegnać. Tymczasem już od samego progu z wielką radością w sercu mówi do mnie: „Proszę księdza, to cud! Niech ksiądz popatrzy na twarz mojego męża, nie ma na niej tego grymasu, który mówił o bólu z powodu odleżyn. Wszystkie rany się zagoiły! Zaraz na drugi dzień po modlitwie zauważyłam, że wszystko bardzo szybko się goi. Zrobiłam więc zdjęcia dla rodziny i lekarzy, bo nikt by mi nie uwierzył. Niech ksiądz zobaczy, jak spokojnie teraz mój mąż leży”. Rzeczywiście rany na zdjęciach były straszne. W chwili, w której rozmawialiśmy, wszystko już było zagojone. Pan uczynił wielki cud uzdrowienia. W radości zjedliśmy więc tę kolację i dziękowaliśmy Bogu, że jest tak dobry i nie dopuszcza, byśmy dźwigali ciężary, które byłyby ponad nasze siły.

Fragment książki: ks. Michał Olszewski SCJ, Jezus Chodzi po Krakowie, Kraków 2016.

Już wiem, że istniejesz…

Już wiem, że istniejesz…

Czy to w świetle szczęścia codziennych dni, czy też w mroku ciemnej doliny trosk, ty również możesz spotkać na swej drodze Boga – żywego, namacalnego. Wystarczy otworzyć Mu drzwi swego serca i zaprosić modlitewnym szeptem.

Droga ku pojednaniu

Droga ku pojednaniu

Gdy zaufamy Bogu i pozwolimy Mu się prowadzić, pierwszy krok ku pojednaniu i przebaczeniu bliskiej osobie, która nas zawiodła, może okazać się początkiem niezwykłej historii i przynieść niespodziewane owoce.

Książę Egiptu

Książę Egiptu

Życie Mojżesza obfitowało w tak niezwykłe wydarzenia, że mogłoby stanowić scenariusz hollywoodzkiego filmu. Nie powinien więc dziwić nas fakt, że historia tego biblijnego bohatera doczekała się tak licznych ekranizacji. Kim był Mojżesz, którego Bóg wybrał sobie na wybawiciela narodu wybranego?