Autor: Franciszek

Dziś kończymy cykl katechez o Ojcze nasz. Możemy powiedzieć, że modlitwa chrześcijańska rodzi się ze śmiałości, z jaką wzywamy Boga, nazywając Go „Ojcem”. To jest korzeń modlitwy chrześcijańskiej – mówienie „Ojcze” do Boga.

Kontynuujemy katechezę o modlitwie Ojcze nasz i dochodzimy już do przedostatniego wezwania: „nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie” (Mt 6,13). Inna wersja mówi: „Nie wódź nas na pokuszenie”.

Dzisiaj dokończymy katechezę o piątej prośbie Ojcze nasz, omawiając wyrażenie: „jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili” (Mt 6,12).

Po skierowaniu do Boga prośby o codzienny chleb modlitwa Ojcze nasz wchodzi w sferę naszych relacji z innymi. Jezus uczy nas prosić Ojca: „i przebacz nam nasze winy, tak jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili” (Mt 6,12).

Dziś będziemy analizowali drugą część Ojcze nasz – tę, w której przedstawiamy Bogu nasze potrzeby. Tę drugą część rozpoczyna słowo pachnące codziennością – chleb.